Podatkowe absurdy CSR

Nieprzewidywalność rozstrzygnięć organu interpretacyjnego, brak pewnej logiki interpretacyjnej, a niejednokrotnie także brak zrozumienia podstaw wydanego rozstrzygnięcia to z jednej strony pewna codzienność podatkowa, a z drugiej jednak zjawisko wywołujące wewnętrzny sprzeciw oraz oburzenie.

Dobitnym przykładem tego zjawiska jest sytuacja pewnej spółki prowadzącej działalność gospodarczą, która zatrudnia ponad 1400 pracowników (dalej: „Spółka”). Spółka poza prowadzeniem bieżącej działalności operacyjnej realizuje szereg działań z zakresu CSR (Corporate Social Responsibility) będących częścią działań z zakresu ESG (Environmental, Social, Corporate Governance). W związku z licznymi działaniami w tej sferze Spółka ponosi znaczące wydatki w tym zakresie.

Spółka chciała uzyskać potwierdzenie czy wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz, czy w związku z nabyciem towarów i usług na potrzeby CSR przysługuje jej prawo od odliczenia podatku naliczonego.

W tym momencie pojawia się najważniejsza rola Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”).

CIT

W zakresie możliwości rozpoznania kosztów podatkowych DKIS nie miał wątpliwości. Spółka wydatki na CSR może rozliczać w kosztach uzyskania przychodów, wskazując przy tym, że: „należy uznać, że wszystkie wskazane przez Państwa we wniosku działania w zakresie CSR wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu i mogą przyczynić się do budowania długoterminowego zaufania społeczności lokalnej oraz otoczenia rynkowego, w tym kontrahentów.” (tak: interpretacja z dnia 16 kwietnia 2025 r., DKIS 0111-KDIB1-3.4010.76.2025.2. MBD).

VAT

W zakresie prawa do odliczenia VAT w związku z wydatkami na CSR DKIS również nie miał wątpliwości. Niemniej ku zaskoczeniu Spółki DKIS uznał, że Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia VAT, co wynika z interpretacji z dnia 14 maja 2025 r., DKIS, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.80.2025.2. KM.

Sytuacja Spółki

Zatem sytuacja Spółki po rozstrzygnięcia DKIS była następująca w zakresie wydatków na CSR. Z jednej strony miała prawa do ujęcia tych wydatków w kosztach podatkowych, z drugiej strony nie miała prawa do odliczenia VAT. Absurdalne? Z pewnością. Analogicznie do tej kwestii podeszła Spółka i zaskarżyła niekorzystną interpretację w zakresie VAT.

WSA

Absurd sytuacji potwierdził WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 561/25. WSA podkreśli, że jest świadomy różnic w regulacjach CIT oraz VAT, niemniej wskazał, że dla oceny zarówno prawa do ujęcia wydatku w kosztach uzyskania przychodów czy też prawa do odliczenia VAT kluczowy jest związek z działalnością gospodarczą podatnika. A zatem podejście DKIS należy ocenić jako niespójne i niebudzące zaufania do organów podatkowych.

Obecnie orzeczenie pozostaje nieprawomocne, zatem pozostaje oczekiwać na finalne rozstrzygnięcie.